Szyciówka

Nowy Rok to nowe postanowienia, nowe pomysły, nowe plany, cele i marzenia.

Ja na swojej liście mam ich kilka do zrealizowania. Jednym z nich chcę się z Wami podzielić już dzisiaj! Od razu przyznam się, że nie sądziłam, że aż tak bardzo się w to wciągnę! Domyślacie się, co to może być? I tutaj Was chyba zaskoczę, ponieważ nie jest to nic związanego z decoupagem ;p
No dobra, podpowiem Wam. Mam na myśli krawiectwo. Skąd ten pomysł? W sumie nie wiem, może z zamiłowania do handmade’u, może z chęci rozwoju osobistego. A może dlatego, że moja mama i babcia są krawcowymi. Babcia jest co prawda samoukiem, ale potrafi uszyć sobie bluzkę czy spódnicę i nauczyła mnie podstawowych rzeczy na starszym ode mnie Łuczniku. Dlatego postanowiłam spróbować pójść dalej!

I od  ponad trzech tygodni jestem szczęśliwą posiadaczką maszyny do szycia, lidlowskiej marki Silver Crest. Dość długo miałam się z zamiarem zakupu maszyny, ale nie byłam do końca zdecydowana na jej markę. Nie wiedziałam czy inwestować w dobrze wszystkim znane i popularne  Łuczniki czy Singer, czy po prostu nabyć tzw. „no name’a”. Poszperałam trochę w sieci i odpowiedź była jednoznaczna – czekać na ofertę dyskontu Lidl. Produkty marki Silver Crest, które oferuje sklep są mi znane, ponieważ mam kilka kuchennych urządzeń i jestem z nich zadowolona. Dlatego postanowiłam kupić maszynę tej właśnie marki. Dlaczego? Bo na początek, taka w zupełności mi wystarczy. Jeżeli wkręcę się w szycie tak bardzo, że będę np. na tym zarabiać i szyć dniami i nocami to w każdej chwili mogę kupić maszynę profesjonalną. A ponadto wszelkie części zamienne do tej maszyny są uniwersalne, a to znaczy, że można je dostać w praktycznie każdej pasmanterii.
W dodatku Lidl zapewnia 3-letnią gwarancję. A do tego cena jest bardzo atrakcyjna. Dlatego też chciałabym Wam przedstawić moją nowiutką prywatną, osobistą silverkę! :D

Igielnik, który widzicie na zdjęciu, też jest mojego autorstwa :) A poniżej możecie go zobaczyć w całej okazałości :D

Materiały z „odzysku”, przybornik krawiecki kupiony w Biedronce, instrukcja obsługi do ręki i startuję! Na początku szyłam trochę jak „pijany zając”, ale szyłam! :D Jaka radość! Ale mnie to szycie wciągnęło! Nawet nie macie pojęcia. I tak spod mojej igły wyszło kilka poduszek pluszaków, m.in. żyrafka, psiak i sowa, która ma lekkiego zeza. 

I coś, z czego na dzień dzisiejszy jestem niesamowicie dumna! Bo nikt mi przy tym nie pomagał, bo zrobiłam wszystko sama, od A do Z! I tak powstał piękny becik dla małego bobasa, w dwóch wersjach kolorystycznych :) A to głównie z myślą o mojej przyjaciółce, która jest przy nadziei ;)

 

Teraz jestem w trakcie szycia spódniczki z tiulu. Ale o niej napiszę Wam, kiedy będzie już skończona!

Mam pełną głowę pomysłów! A w planach na najbliższe dni mam kokon dla niemowlaka i tipi.
Ale to drugie to już, że tak powiem wyższa szkoła jazdy więc pewnie zacznę od kokona, no chyba, że wymyślę coś nowego! A Wy, jakie macie hobby, jakie pasje, czym się interesujecie? Co robicie
w wolnym czasie? Pochwalcie mi się trochę! ;)

Kinderek

Nic tak nie poprawia humoru jak słodycze! Bynajmniej na mnie działają najbardziej! To nic, że po zjedzeniu połowy tabliczki czekolady mam wyrzuty sumienia, że znowu „pójdzie w boczki”, że miałam odżywiać się zdrowo itd., itp. Ja bez słodyczy nie potrafię żyć! Wszystkiego potrafię sobie odmówić, ale kostki czekolady, czy pysznego ciacha niestety nie. Co prawda, nie należę do osób mających problemy z metabolizmem, więc w zasadzie nie powinnam się tym zbytnio przejmować. Ale w dzisiejszych czasach, kiedy wszyscy są tacy bardzo fit, odżywiają się zdrowo i biegają wszędzie z lunch boxami, można popaść w kompleksy. Ja dopiero uczę się gotować i piec i bardzo powoli odkrywam ten kulinarny świat i niektóre rzeczy wychodzą mi wręcz świetnie i są przepyszne, inne niestety nie lądują nawet na talerzach ;p  Dzisiaj jednak poszłam trochę na łatwiznę i zrobiłam coś, co nie wymaga pieczenia w piekarniku, a czas przygotowania to zaledwie ok 20 min. Przepis na Kinder Country dostałam od mojej Przyjaciółki. Jej ciacho wyszło obłędnie pyszne, wręcz rozpływało się w ustach! A do tego, smakuje identycznie, jak wszystkim dobrze znany batonik Kinder Country. W moim wykonaniu kinderek także wyszedł pysznalski. Mmmmm, normalnie palce lizać! Tylko patrzeć jak znika z patery. I od razu uśmiech na twarzy mi się pojawia. Jak to czasem niewiele do szczęścia człowiekowi potrzeba, zaledwie trochę cukru :) Jak to fajnie jest zrobić coś, co wszystkim smakuje. Taką satysfakcję w środku siebie czuję i to dodaje mi skrzydełek na dalsze zmagania z garnkami, patelniami i blachami. A teraz wrzucam Wam ten niezwykle prosty przepis na pyszne ciacho, dla tych, którzy dopiero pierwsze kroki stawiają w gotowaniu, jak i dla tych już zawodowców w tej dziedzinie. Smacznego kochani!

KINDER COUNTRY

To, czego potrzebujemy do stworzenia tego "nieba w gębie":

• 350 ml śmietanki słodkiej 30%
• 250 g serka mascarpone
• 250 g herbatników (w tortownicy o śr 21 cm wyszło 100g herbatników)
• 2 białe czekolady
• 2 mleczne czekolady
• 3 szklanki płatków Nestle Kangus + garść na wierzch

A teraz krok po kroku:

1.
Białe czekolady roztapiamy w kąpieli wodnej i studzimy.
200 ml śmietany ubijamy na sztywno, dodajemy serek mascarpone, miksujemy na wolnych obrotach dolewając pomału ostudzoną białą czekoladę.Wsypujemy Kangusy (3 szklanki) i mieszamy łyżką.

2.
W kąpieli wodnej roztapiamy czekolady mleczne i studzimy. Pozostałą część śmietany, czyli 150ml ubijamy  na sztywno, dodając do ostudzonej mlecznej czekolady i mieszamy na wolnych obrotach, aż składniki się połączą.
3.

Spód tortownicy wykładamy papierem do pieczenia. Układamy na dnie herbatniki jeden koło drugiego, delikatnie wlewamy na nie jasną masę i wyrównujemy, ponownie wykładamy herbatnikami i wylewamy masę ciemną.Wierzch posypujemy garścią Kangusów, wstawiamy do lodówki na ok 2 godziny i czekamy :D

Po 2 godzinach wyjmujemy z lodówki i pałaszujemy! :)

LoveLoveLove

Dzisiaj wszyscy biegają z kwiatami, cukierkami i innymi miłosnymi gadżetami :) Wszędzie wiszą czerwone serduszka, restauracje przepełnione są "zakochanymi" parami zajadającymi się walentynkowymi potrawami z afrodyzjakami, a z odbiorników radiowych da się usłyszeć miłosne ballady. A ja wychodzę z założenia, że trzeba kochać się przez cały rok i okazywać sobie uczucie w każdej chwili :) Nie trzeba kupować drogich prezentów i składać wielkich obietnic, wystarczą drobne gesty, takie zwykłe, codzienne :) Nie mniej jednak, święto Walentego jest również potrzebne, a chociażby dla tych zapominalskich, którzy nie pamiętają o okazywaniu sobie na co dzień uczuć, albo dla tych, którzy się tego wstydzą. Nie każdy potrafi wyznać miłość drugiej osobie, może "ten" dzień im w tym pomoże :)

Kiedy sięgnę pamięcią do czasów, w których chodziłam do szkoły podstawowej, Walentynki to było dopiero święto :) Kiedy pojawiały się pierwsze zaloty, zakochania i wielkie miłości. Kiedy rozdawanie poczty walentynkowej przez samorząd uczniowski przyprawiało o zawał serca! Czy na pewno otrzyma się upragnioną walentynkę od tego jedynego ;) Albo, co pomyśli sobie o mnie ta jedyna, która otrzyma miłosny liścik :) A Wy jak wspominacie szkolne miłości i szkolne walentynki?

Ja jednak traktuję Walentynki jak normalny dzień tygodnia, obchodzę ten dzień zwyczajnie, bez żadnych ekscesów :) Ale kiedy mój K wpadł do domu z pięknym storczykiem, od razu cieplej zrobiło mi się na sercu :)

Dlatego przesyłam Wam moje walentynki dla Was! :) Oczywiście wszystko stworzone zostało za pomocą decoupage :) Jak Wam się podobają? :)

Tyle miłości dla Was! :)
Kochajcie się ;p
Udanego dnia Świętego Walentego :)

Kuchnia od kuchni

Należę do osób, które lubią mieć wszystko dobrze poukładane. Lubię, kiedy w domu panuje porządek, kiedy wszystko leży na swoim miejscu, starannie poukładane według określonego planu. Nie mniej jednak, moje mieszkanie to nie jest muzeum, nie chodzimy po nim w specjalnych paputach, ani też ze ściereczką aby szybko wyczyścić każdą powstałą plamkę :) Kiedy zaprosiłabym Was do niego w środku tygodnia, mocno byście się zdziwili, na porządki zazwyczaj czas mam dopiero w sobotę. Są jednak pewne rzeczy w niektórych pomieszczeniach, które bez względu na to jaki chaos panuje w domu, zawsze są na swoim miejscu. I zapewne ku Waszemu zdziwieniu, chodzi mi tutaj o kuchnię :) Pominę już stertę naczyń, którą dość często można znaleźć w moim zlewie, ale skupmy się na przyprawach i przepisach. Te elementy są chyba ważne dla każdej kobiety i żaden facet nie jest wstanie tego zrozumieć :) Jako, że lubię DIY, dużo rzeczy staram się robić sama. Zacznę może od moich przyprawników. Zwykłe słoiczki z Lidla, do tego samodzielnie zaprojektowane napisy - etykietki, wydrukowane na samoprzylepnym papierze i efekt mamy taki!! :)

Nie lubię przy pieczeniu czy gotowaniu korzystać z mąki z tzw. "tytki". Nabierając proszek z papierowej torebki, łatwo można go rozsypać, niewygodnie się nabiera, ale przede wszystkim - brzydko i nieestetycznie wygląda :) Zupełnie inne wrażenie robi, kiedy mamy ją w odpowiednim pojemniku :) Moim zdaniem jest to dużo wygodniejsze rozwiązanie, a do tego cieszy oko :) Pojemniki kupiłam w hurtowni Świat AGD w Poznaniu, za naprawę parę groszy. Były różne rozmiary pojemników, gorzej jednak było z wyborem koloru, bo wtedy był tylko ten różowy. Ale efekt końcowy mi się podoba :)Tutaj także wykorzystałam etykietki. Co sądzicie o tym rozwiązaniu?

Kiedy mamy już przyprawniki, pora na PRZEPIŚNIK - moja wisienka na torcie!!! :) W swojej kuchni chyba lubię go najbardziej! Dodaje jej domowego uroku. Segregator został ozdobiony za pomocą techniki decoupage, czyli coś, co kocham robić! :) Poniżej zaprezentuję Wam mój osobisty przepiśnik, do którego zrobiłam specjalne zakładki z podziałem na kulinarne działy, żeby prościej można było odnaleźć konkretny przepis. Przepiśnik jest oryginalny i jedyny w swoim rodzaju! A przede wszystkim własnoręcznie zrobiony, z koronką, czyli tak, jak lubię najbardziej! :) Zważywszy jednak na fakt, że w niedalekiej przyszłości planuję zmianę mieszkania, czyli w końcu upragniona nowa kuchnia :) mam już pomysł na nowy przepiśnik w zupełnie innych kolorach :) Ale póki co, korzystam z tego :)

A teraz pokażę Wam, jakie przepiśniki zrobiłam na zamówienie :)

Kolejnym moim kuchennym pomysłem jest oliwnik lub po prostu, karafka na oliwę, jak kto woli :)
Ta szklana beczułka również zdobi mój kuchenny blat :) A dzięki odlanemu uszku łatwo nalewa się przez nią oliwę. Oczywiście nie mogło zabraknąć małego decoupagowego akcentu, podkreślającego, co jest zwartością butelki :)

I jak Wam się podobają moje rozwiązania? Aż chce się gotować, prawda? :)

Miłej niedzieli! :*


A na zakończenie mam dla Was jeszcze własnoręcznie przeze mnie pomalowaną i zdobioną drewnianą deseczkę  z jakże prawdziwą sentencją :)

4 + 1 = 41

Zastanawiacie się pewnie, co oznacza tytuł dzisiejszego posta :) "4 + 1 = 41"
Co kryje się za tą liczbą? Już Wam tłumaczę, otóż to liczba dni, która dzieli nas od kalendarzowej wiosny ! :D To dużo czy mało? Zależy, z której strony na to spojrzeć. 41 dni to trochę ponad miesiąc, ale to również tylko 6 weekendów. Ja sądzę, że bez względu na to ile to dni, ten czas przebiegnie nam bardzo szybko! Nim się spostrzeżmy, już będzie na tyle ciepło, że można będzie schować głęboko do szafy puchowe kurtki, trapery, czapki i rękawiczki. A ich miejsce zajmą lekkie prochowce i narzutki, kurtki jeansowe i trampki! A co o tych dwóch liczbach mówi nam numerologia? Otóż Czwórka -  to liczba stabilności i porządku, cyfra ta oznacza również dom, spokój i solidność. Jedynka – w wielu kulturach uważana jest za liczbę wręcz doskonałą, symbolizuje aktywną siłę twórczą, ale także początek przedsięwzięć i ważnych etapów życia. Czyli wszystko się zgadza! :) Z czym kojarzy Wam się wiosna? Bo dla mnie to cudowny czas, kiedy wszystko budzi się do życia i nabiera kolorów! Kiedy chce nam się chcieć! Kiedy będę mogła wsiąść na rower, zapakować do koszyka kocyk, ciacho, pyszną lemoniadę i pojechać na wycieczkę do lasu. Kiedy porządki w domowych szafach robię z czystą przyjemnością, bo są one wiosennymi porządkami. Kiedy w końcu mogę wyjść do ogrodu pogrzebać trochę w ziemi, posadzić kwiaty i posiać nasiona w ogródku warzywnym, wypić herbatę na świeżym powietrzu, w pierwszych promykach słońca. Kiedy mogę położyć się na hamaku z książką w ręku i mieć chwilę dla siebie, taką prawdziwą, na świeżym powietrzu! Kiedy nastawienie do życia się zmienia, a ludzie stają się bardziej życzliwi i uśmiechnięci. Już nie mogę się doczekać! :D Ale póki co, staram się już wprowadzać wiosnę, chociaż do swojego domu. W jaki sposób to robię? Zobaczcie sami!

 

A tutaj decoupagowe wazoniki :)

Wiosna to dla mnie chyba najlepsza pora roku! No może ex aequao z latem :) ale do niego jeszcze dłuuuuga droga :) A Wy, którą porę roku lubicie najbardziej? :)